يابيد بهشت برين را . آيا خطاب نمىكرديد به خدا در دعاى ماه مبارك رمضان كه : شهادت نهايت آرزو و مطلوب ماست در عبارت « و قتلاً في سبيلك فوفّق لنا » « 1 » آيا مكرر نمىگفتيد ميان مردم « ليتنا كنا مع الشهداء فى كربلاء » ؟ پس راضى مشويد به كذب گفتار خود و مخالفت گفتار با كردار خود ؛ بدانيد كه مقتول ثغور آذربايجان در دفاع اهل كفر و طغيان براى حفظ بيضهء اسلام و مسلمين و حراست ناموس مؤمنات و مؤمنين مانند شهداى كربلا است در طلب رضاى خداوند ارض و سماء . و به ياد آوريد آرزوى خود را در قول : « ليتنا كنّا حاضرين يوم الطفوف ونفدي نفوسنا للحسين و نجعلها وقاية دون طعن الرماح و ضرب السيوف » ؛ پس اگر در قول صادق‌ايد و به حق ناطق ، پيش بگيريد پيشهء شهداء را در امتثال امر بضعه بتول ، زهرا ، چه به خدا در اين مقام حاضر است امام حسين ( ع ) و گويا در اين كارزار شما را به يارى مىخواند و همچنين خاتم انبيا و سيد اوصيا و ساير ائمه ، سيّما صاحب اين عصر و امام اين عهد مىفرمايند : « اى پيروان پاك اعتقاد ، به درستى كه سياست جهاد و دفع اهل كفر و عناد و جمع لشكر و سپاه مخصوص است به بزرگان بندگان و پيامبران و ائمه امنا و كسى كه قايم مقام ايشان است از علما و پس در حصول موانع ظهور و عدم امكان قيام ما و قيام علما اين امور اذن داديم به ياد شاه اين زمان و يگانه دوران كه معترف است به اطاعت و سالك است در دفع دشمنان به طريق شريعت ما فتحعلى شاه ( حفظه الله مما يخافه و

--> ( 1 ) . دعاى افتتاح اقبال الاعمال ، ج 1 ، ص 143 .